vrijdag 29 november 2013

Geven & krijgen...




GW11

Tussen de soep en de patatten zette ik random.org vlug even aan het werk. Cupcake Ilse, dit jaar brengt de Sint jou ook een cadeautje! Tenminste... als je me je adres bezorgt via khadetjes[at]gmail[dot]com.

132-01132-03

Ik ben zo'n gekke trezebees die gelooft dat de wereld er héél wat schoner uitziet als je af en toe eens iemand kunt verrassen. Niet omdat het moet, maar zomaar, omdat ik er zin in heb.
Het patroontje van de fedha werd overgenomen en gecombineerd met deze pin - dat pinterest bord moet gebruikt worden, anders komen daar alleen maar dingen bij. De effen stof werd oneindig veel keren doorstikt in twee kleuren draad, de kleurtjes komen overeen met de voeringsstof. Na mijn vorige experiment had ik al bewondering voor quilters, na deze ervaring werd die bewondering alleen maar groter. Versta me niet verkeerd... ik vind het een prachtig resultaat, maar wel wat arbeidsintensief - o nee, uren tellen, daar doen we hier niet aan mee.

DSCF0238

Ik ontmoette - virtueel en soms ook in 't echt - al heel wat fijne blogmadammen... het doet mij ongelooflijk deugd om te zien dat ik niet alleen ben met mijn diepe overtuiging van goedheid en zo. Toen ik een schoon hoedje in ontvangst ging nemen - man man, ik was daar hoog bezoek ;) - kreeg ik er een broche bovenop. Hartverwarend, effenaf.

127-02
Patroon: den Mufko
Toen dochterlief de deuren van de nuitenuit achter haar dichttrok, werd een tienvoudig bandwerkje geplaceerd. Toen ik wat later polste of er voldoende tasjes waren, bleek dat de oppernuit alle medewerkers eerst had laten kiezen, en er op het einde van de rit geen tasje meer overbleef voor haar. En dat ging ze me niet zeggen... Ik nam opnieuw het vertrouwde patroontje en stikte vlug een nieuw exemplaar. Bij deze, bedankt!

Het wordt hier een allegaartje van onderwerpen vandaag... maar ik wil graag nog alle nieuwe lezers welkom heten. Het is altijd fijn te lezen wat jullie van mijn creatieve uitspattingen vinden. Zo iets van ♥verwarmend!

dinsdag 26 november 2013

De herenjas ofte doe-eens-van-recycling en zo

134-09
Stof: herenjas (Kringloop) en Forest Pond (Comstock voor Moda Fabrics) van bij de Stoffenkamer
Patroon: Charming Tote Bag van I Think Sew
Recycleren en zo, daar doen we hier niet echt aan mee. 't Is te zeggen... kleren worden gedragen tot ze versleten of te klein zijn, wat nog mooi is, dat gaat naar iemand die er blij mee is. Kapot of een nieuwe ontvanger, duidelijk - en zo heb ik het graag. Maar zij riep een recycleerveertiendaagse in het leven, ik zag heel wat schoons de revue passeren en ik voelde me uitgedaagd om zelf aan de slag te gaan.

134-01

Gezien mijn 'duidelijkheidsstrategie' liggen hier niet veel te recycleren grondstoffen in huis... ik speelde wat vals en trok naar de Kringwinkel om gerief te kopen. Voor mij is dat al een heel avontuur, ik vind er nooit iets naar mijn zin en het ontbreekt mij eigenlijk aan geduld om te zoeken naar schatten. Deze keer niet, ik had een missie, wurmde me tussen de kledingrekken en vond er een schoon herenvest. Op het programma stond geen kleding, wel een handtas voor een gastvrije madam.

134-02

Uit de stapel nog-te-maken patroontjes werd een schattigaard opgediept, het hobbymes (nee dank je, geen tornmes voor mij) zorgde al snel voor de stof, ik puzzelde en knipte en het tasje kreeg vorm. De oorspronkelijke knoopjes (mottig groen) werden vervangen door een geeltint - er zitten minieme geelaccenten in de stof. De handvatten hadden een opvallende knoop nodig om ze vast te zetten en toen wist ik het even niet meer... Heel wat mensen hebben me geholpen (dank je wel daarvoor!). Grappig genoeg reageerde de ontvanger ook. Naja, dan hoeft een mens niet langer twijfelen.

134-04

Patronen gebruiken en mijn eigen goesting doen, het begint een constante te worden. Ik viel voor de vorm van de tas, en de aparte hengsels, maar ik vond de -voorgeschreven- plooien niet mooi in combinatie met mijn stof. Dus in plaats het patroon voor de buitenstof te gebruiken, werd het voeringspatroondeel dubbel gebruikt. Ik gebruikte een deel van de mouw - voor de knoopjes - en een deel van het voorpand - voor het zakje. Maximale luiheid, maximaal effect ;)

134-07

Madam Khadetjes houdt niet alleen van duidelijkheid, ze houdt ook van orde ;). Geen tas zonder een binnenzakje, voor deze gelegenheid een XL-exemplaar. Ruimte voor balpen, telefoon en ander rondslingerend materiaal... en ook voor nen euro (het kleine stikseltje aan de rechterkant). Dat heb ik nooit, maar dan ook nooit mee hé. Zucht. Ik moet mezelf dringend eens van zo'n zakske voorzien.

134-05

Compleet nutteloos, maar wel mooi - vind ik toch - zijn de stiksels op de buitenstof. Ik tekende met mijn potlood enkele lijnen, testte op een lapje verschillende steken, groottes en zo uit en liet het machien zijn werk doen. De achterkant van het tasje kreeg nog een labeltje tegen de kiezen.
Eerlijk, ik maakte voor mezelf al een handtas maar deze keer had ik moeite om er afscheid van te nemen. Eerst moeten nog wat meer puntjes van het naailijstje verdwijnen, maar dan... dan is het mijn beurt ;)

vrijdag 22 november 2013

Meer van datte...

133-01

 Ten Khadetjeshuize is bandwerk ook echt bandwerk. Veel dus. Naast de exemplaren die jullie al zagen, maakte ik deze ook nog...

133-02

En omdat het al lang geleden is...
Omdat ik er gewoon zin in heb...
Omdat ik graag iemand blij maak...
geef ik een tasje weg. Laat hieronder een berichtje na met vermelding van jouw favoriet.

133-03 133-04 133-05 133-06 133-07 133-08

De spelregels:

◙ deze geeft weg is bedoeld voor wie hier meeleest / volger is
◙ laat een berichtje na voor 29 november 17u00

dinsdag 19 november 2013

Jongensgerief ;)

Kersverse ouders ambeteer je best niet al te lang, dus werd samen met het bewonderen van Hannah een ander bezoekje gepland. Aangezien een ritstasje op de planning stond, maakte ik er een bandwerkmomentje van en voorzag de jongens ook van een exemplaar.

131-01

Een klein tasje, stoer genoeg om dierbare schatten in te verzamelen, of bezighoudingsmateriaal voor op verplaatsing. Ik verzamelde enkele verschillende lapjes stof voor de bodem van de zakjes en ging ze te lijf met cordonnet.

131-02

Voor de 3jarige jongeheer knutselde ik een raket in elkaar. De stofjes werden geknipt en met vliesofix op de achtergrond vastgemaakt en doorgestikt voor de stevigheid - je weet maar nooit - en een propere afwerking.

131-03

Binnenin piepen enkele luchtballonnen, om in het luchtvaartthema te blijven liet ik die aan de achterkant terugkomen.

131-04

Voor grote broer stal ik haar idee, ere wie ere toekomt. De papa van de broertjes is een studiegenoot van mij, en tijdens een aantal minder boeiende lessen tekenden we samen complete boeken in de marges van de nota's. Eén van de favorieten was een vw busje en ik dacht 'zo vader zo zoon'.

131-05

Het busjestasje was het eerste exemplaar dat af was, en het was een aantal keer vermist... Mijn eigen bloedje viel ervoor gelijk een blok - het heeft praktisch alle hoeken van ons huis gezien, opdat ik het niet zou vinden om het in te pakken. De laatste dag ging zoonlief voor een directere aanpak "Mama, deze wil ik, met een oranje rits". U vraagt, wij naaien zeker ;).

131-06

De zakjes werden van wat mini vulling voorzien, waaronder een gepersonaliseerd schriftje en wat ander klein gerief. Na het foefelen met flockfolie ging ik de vinyl uitdaging aan en sneed ik deze naamstickers. Aangezien het maar een kleine moeite is, sneed ik in dezelfde beweging nog wat flockjes uit - altijd leuk om weet-ik-veel-waar-te-plakken! De zakjes werden enthousiast onthaald, eentje werd de bergplaats van melktandjes. Ideaal voor schatten dus!

Voor wie dat wil... op facebook kun je me ook vinden.

zaterdag 16 november 2013

Het verhaal van de eekhoorn

Een kamerlampje is een leuk cadeautje, maar ik wou graag wat meer. Hannah kreeg als buikbewonertje al een dekentje, dus dat was geen optie meer. Een zee van tijd om iets ongelooflijks te doen had ik eigenlijk niet ter beschikking. Toen kwam ik op het lumineuze idee een ritstasje te maken - wat tijd betreft, is dat goed te doen, en met een kleintje in huis is wat extra opbergruimte nooit teveel. Knoop doorgehakt, een ritstasje zou het worden...

130-01

Het zal je niet verbazen dat ik vrolijk vasthield aan het eekhoorn thema. Maar om nu een ritstasje in hetzelfde stofje te maken, daar had ik geen zin in. Ik spotte ooit een ongelooflijk mooi ritstasje met een vos. Schoon beest, daar niet van, wel het verkeerde beest voor mij. Ik liet de vos voor wat hij was, en ging zelf aan de slag. Hoe moeilijk kon dat nu zijn?

130-02

Laat ons nu niet te snel over dat laatste zinnetje lezen "hoe moeilijk kan dat nu zijn?". Dat was mijn eerste slimmigheid... te denken dat zoiets niet moeilijk is. Ik spreek ondertussen uit ondervinding; het is moeilijk. Mijn tweede slippertje was niet van een bestaand patroontje te vertrekken en het zelf te willen doen. Als laatste is het misschien ook geen aanrader te denken dat je kunt quilten ;)

130-05

Bovenstaande alinea is voor de mensen die over een gezonde dosis realisme beschikken. Dat was bij mij even niet het geval, onverschrokken vertrok ik van het model van de eekhoorn van de stof, tekende dat na - in vierkante lijnen weliswaar, ik zag mezelf niet zo onmiddellijk al die rondingen naaien in verschillende stofjes. Ik probeerde bij het tekenen zoveel mogelijk dezelfde lijnen te bekomen, kwestie van het aantal stukjes te beperken. Eens ik iets had wat min of meer op een eekhoorn leek, printe ik de boel af en knipte alle stukjes uit papier. Vervolgens werd alles uit stof geknipt met naadwaarde erbij. Mocht je dit een leuk idee vinden - pas op, ik doe mijn best je dit af te raden ;), met de foto hierboven kun je makkelijk aan de slag.

130-03

Mijn respect voor quilters is ondertussen torenhoog ... wat een precies en priegelwerkje is dit. Begin er niet aan als je niet over een immense hoeveelheid geduld beschikt, echt niet. Verstevig ook je stofjes op voorhand, dat werkt iets makkelijker. Toen ik alle stukjes stof liggen had, begon ik beetje bij beetje de puzzel in elkaar te zetten. Puzzelen was het, zomaar in het wilde weg naaien is geen goed idee - want dan begint de stof tegen te trekken in hoeken en zo. Op het moment dat alle lapjes aan elkaar genaaid waren was ik on-ge-loof-lijk content van mijn eigen. Trots als een pauw paradeer ik naar Meneer Khadetjes. "Mooi, maare... wat moet dat voorstellen". Lap, ik kon het krijgen. Ik was er ondertussen al zo lang mee bezig, dat het in mijn hoofd echt een eekhoorn was. Voor ietskes meer duidelijkheid stikte ik er nog twee oogjes en wat pootjes op, en wie niet ziet dat het een beest is, die mag voor mijn part denken dat ik goesting had om zomaar wat stofjes tegeneen te naaien.

130-04

Aan de achterkant werd in het passeren een kopie'tje van het oorspronkelijke beest geflockt, met een boompje bij. Met cordonnet trouwens, wat een zaligheid om mee te werken én onmiddellijk een duidelijk stiksel te bekomen. Achter de schermen wordt hier druk geexperimenteerd, dus zet je maar schrap voor meer van hetzelfde.

donderdag 14 november 2013

Khadetjes squirrelt er vrolijk op los

Ik realiseer me dat mijn liefde voor Free Spirit wat afgezaagd begint te worden, maar ik had jullie gewaarschuwd. De kleurencombinatie van het stofje leek me helemaal geschikt voor de ontvangers. Zo'n match, dat laat ik niet zomaar voorbij gaan. Uit de vele straffe madammen -met-bijhorende-tutorials viel mijn oog op deze post. Een bezoekje aan een niet bij name genoemde meubelgigant later, was ik helemaal klaar om haar favoriete gepersonaliseerde geboortecadeautje in te pikken. Het lampje is zo snel klaar dat het met stip naar nummer 1 gaat van mijn favoriete geboortecadeautje. Merci Hilde!

129-01
Stof: Squirrels and Nuts in Sea (David Walker voor Free Spirit) van bij Noeks
Patroon: hoesje voor glazen lamp van hilde@home
Het prachtige geboortekaartje was in zo'n lieflijke kleuren dat dit stofje er mooi bij aansluit. Hannah haar naam was in 'gestreepte' letters geschreven, dus kopieerde ik dat - man, dat heb ik geweten, wat een rotklusje om alle stukjes flock er van tussenuit te plukken.

129-02129-03

Daarna gaf ik me over aan de handleiding, om al onmiddellijk even te rebelleren - lintjes en zo zijn niet echt mijn ding. In plaats van biais (vind maar eens een kleur die past bij deze stof, zonder saai te zijn), wijzigde ik de afmetingen van de stof in 42,5 x 19 waardoor ik genoeg had om een zoompje te maken en het langs de binnenkant toch mooi afgewerkt is. een leuk projectje dus, waarvan er wel nog enkele zullen volgen. Ik citeer mijn khadetjeszoon: "Mama, waarom heeft die baby dat nodig, ik vind dat ook mooi".

dinsdag 12 november 2013

Secret Belgium binding ofte het resultaat van de Big Draw

Ik ging de Big Draw challenge aan, maar wilde tegelijk een mooi eindresultaat.. Nogal vaak oefen ik iets in, vul halve bomen met letters om ze daarna alles in de papiermand te kieperen. Dat oefenen is nodig, maar af en toe heb ik iets om vast te pakken nodig...
In den beginne van mijn kalligrafieverslaving toonde een mede cursist me een prachtig handgebonden boekje. Zeven jaar lang nestelde die binding zich in mijn geheugen om net nu te voorschijn te piepen, dus paste ik de uitdaging wat meer aan: gebruik nu eindelijk die binding!

BD a
Binding: Secret Belgian Binding
Geef toe, de naam alleen al spreekt tot de verbeelding. Ik viel voor de eenvoud ervan, de dubbele lijnen vind ik prachtig. Ik zocht en vond snel een goede handleiding, maar kon het niet laten even eigenzinnig te zijn. In plaats van alles mooi op één lijn te laten lopen, voegde ik een kromming toe. Het resultaat bevalt me, maar ik vermoed dat het mooier zou zijn bij een bredere kaft.

BD c

De binding zelf is niet moeilijk. Waar ik er normaal gezien mijn hoofd moet bijhouden, ging dit vanzelf. Simpel weven, meer is het niet. De omstandigheden in huis waren echter... naja

BD b

Voor de trouwe supporters nam ik voor het inbinden een foto van het geheel. Aangezien ik voornamelijk potlood gebruikte, gaan veel details verloren maar je krijgt er wel min of meer een beeld van. Voor mij is het gek het geheel te zien omdat ik altijd met mijn neus dicht op het papier zat en het dicht gevouwen had om makkelijk te kunnen werken - en het niet helemaal zwart te maken door er voortdurend met mijn hand over te wrijven.

BD

Om het werk écht recht aan te doen, had ik het als leporello (vouwboekje) moeten laten. Ik had mijn zinnen echter op een boek gezet, dus is de boel ingebonden. Ondergetekende trok daarvoor speciaal naar het Stoffenspektakel, om onzichtbaar garen te kopen - was ik vergeten te kopen, en ik kon niet langer wachten. Blader jullie even mee?

BD i  BD j 

vrijdag 8 november 2013

Madam stevigheid

O, ik hoop zo dat jij dat ook hebt... Zo van die momenten dat je iets in je hoofd steekt en dat het er zo - en niet anders - moet uitkomen. Dat overkomt mij heel erg vaak. Ik klasseer dat onder het labeltje 'koppigheid en van die dingen'. Maar laat me bij het begin beginnen.
Een grote familie hebben kan bij momenten vreed interessant zijn. Ik doel op het uitwisselen van poepbedekking die uw eigen kroost al dan niet bedekt. Een tijdje terug arriveerde hier een grote doos vol rozige - en gelukkig voor mij ook andere - tinten voor dochterlief. Ik verwelkomde die doos - groeien dat dat kind doet -, schoon gerief is altijd welkom! Maar ik wilde er graag iets voor terugdoen, dus polste ik waarmee ik hun een plezier kon doen. "Een logeertas graag, zoals die van je khadetjes".

128-01

Als 't maar dat is. Op verzoek waagde ik me aan rozige tinten. Getemperd weliswaar, want navraag leerde dat die roze periode toch wat minder wordt en laat de jongedame nu net deze leeftijd bereikt hebben.
Ongeveer rond die tijd kwam er een geheugensteuntje online waarop ook zo'n tas stond. De eigenaar van dat steuntje woont hier niet zo veraf, dus arrangeerde ik een afspraakske. Het draaide uit op een ongelooflijk gezellige namiddag met deze fijne madam, waar niet zoveel gewerkt werd.

128-03

De eerder gemaakte tassen worden vaak gebezigd ten Khadetjeshuize. Als we ergens naar toe moeten worden ze volgestouwd meegesleept, waardoor ik goed wist wat ik er anders aan wou. Steviger, ze mochten wel iets steviger zijn. De boekentasdans lag al een hele tijd achter mij, waardoor ik was vergeten hoe ambetantig S520 werkt. Ik verstevigde de buitenstof dus met de ambetantigheid, want Madam Stevigheid wou een tas die van zijn eigen goed zou recht blijven staan. De binnenstof kreeg een dikking oude fleece voor wat extra zachtheid - die vastgestikt werd met een knalroze garen.

128-04

Alsof wat extra stevigheid niet genoeg was, wou ik er per se ook een paspel tussen. Dat was trouwens mijn enige wapenfeit van onze samenkomst: het stikken van paspel. Gelachen, gekletst en zoonlief bewonderen, 't was zo al druk genoeg ;). Neem het van mij aan, het is geen aanrader om S520 én paspel te combineren. Wil je het me toch nadoen, wees zo slim om dikke paspel te gebruiken - wat ik voor alle duidelijkheid niet deed hé.

128-02

Werkelijk alles wat fout kon gaan, ging ook fout. Het patroon is in inches en zo, op zich geen probleem. Ergens onderweg vergat ik dat wel, en stikte ik op 1cm en niet op zoveel inch, wat ervoor zorgde dat ik geen stof genoeg had. Aaargh... Werkelijk geen zicht, zo een gat in de tas. Tornen dus, wat ervoor zorgde dat de tas op de stapel als-ik-eens-veel-goesting-heb belandde. Toen voldoende moed verzameld was, zorgde diezelfde gusset voor nog meer problemen toen ik in mijn slimmigheid het afwerkingsboordje fout vast stikte, waardoor de rits dubbel zat. Ondertussen was ik zover dat ik, madam stevigheid, de tas de oorlog verklaarde. Het ding moest af. Onmiddellijk.

128-05

 Er werd gepuft en gezucht, ronde lijnen en starre versteviging zijn geen win win combinatie - het tornmesje had ik gelukkig niet meer van doen - maar de tas is af. Ik deed er nog een duwke bovenop in de vorm van een label met naam en een motiefje. Het label is in een heel dikke vilt (5mm) die ik onlangs op 't Stoffenspektakel kocht - ik ben geen viltspecialist, maar zo'n stevige en mooie had ik nog niet eerder ontdekt. Ik viel voor de stevigheid, of wat had je anders gedacht?

128-06

Oja, mocht je er nog aan twijfelen... ik kan je verzekeren dat de tas blijft rechtstaan. Helemaal van zijn eigen ;)

128-07
Stof: Kitchenette in Raspberry (Jeni Baker voor Art Gallery) van bij de Stoffenkamer
Patroon: Katie Boston Bag van I think sew