dinsdag 31 mei 2016

Vleugeltjes

409-01

Het lag wat zielig aan de kant, dit mooie jurkje. Een sukkeltje van de ufo stapel - UnFinished Object - ten Khadetjeshuize. Het enige - en ja, ik ben me maar al te bewust hoe belachelijk het is - wat moest gebeuren, dat waren enkele steekjes met de hand om het lint vast te zetten. Dacht ik. Bij het bekijken van de foto's bleek dat ik de elastiek op de rug blijkbaar ook nog moest vastzetten, dus vergeef me maar even de erg losse pasvorm, dat was niet de bedoeling #schaterlach.

409-02
409-03
409-04

Ergens tijdens het kijken van een of andere breindodend programma, zette ik me geduldig aan deze taak. Waar de naaimachine hier op volle snelheid kan ratelen, is het nogal anders gesteld met de snelheid van mijn handwerk - echt, als ik met de hand een rok zoom, dan doe ik daar makkelijk een uur of drie over. Met geen enkele garantie dat de zoom het houdt. Hier kwam ik er gelukkig met een kleine tien minuten vanaf #schaterlach

409-05
409-06

Mocht je nog twijfelen over welk jurkje ik het heb, dan is bij bovenstaande foto's geen enkel misverstand mogelijk... Miss Madeline rolde hier tijdens de barre wintermaanden enkele keren van de werktafel, jurkjes, topjes, ze werden allemaal 'goed' bevonden. Dochterlief is door het dolle met haar Madelinekes, die voldoende ruimte bieden om vleugeltjes op de rug te laten groeien.
Véél ♥ voor die kinderlogica. Veel hartjes voor het kind überhaupt.

409-07

Dossier gemaakt: Dochterlief werd opgemeten en kwam uit op een 116. Ik maakte dit exemplaar in februari, en zoals je ziet zit die haar prima om nog de hele zomer door te komen. Stiekem geniet ik ook om haar in een a-lijn patroontje te zien ;). Telkens je denkt dat je hart de uiterste grenzen bereikt heeft, doet het een extra groeisprongetje en komt er nog wat liefde bij.
Over het patroon kan ik ongelooflijk kort zijn; wat een aanrader! Het gedeelte dat je met de naaimachine/overlock kunt doen, zit op een wip in elkaar - ahja, ochottekes drie patroondelen - en ik durf openlijk te betwijfelen dat er nog grotere klunsen wat betreft naaien-met-de-hand rondlopen dan ondergetekende. Op de stapel ligt trouwens nog een geknipt exemplaar, want als je het hebt over ideaal zomergerief, dan staat dit patroon met de stip bovenaan deze zomer. Zon, ik ben -bijna- zover, 't is 't moment! #zouhethelpen?

409-08





Stof in 2016: 12 in  - 65 uit  (14 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in5uit

vrijdag 27 mei 2016

De kleur van dat andere beest


Het naaien stond een hele tijd op een laag pitje, plaatjes in mijn hoofd maken, dat lukte wél. Nog lang voor het visioen ontplofte, werden patronen en stofjes met elkaar gecombineerd. Voor mezelf dacht ik aan iets uit 200 jurken, iets simpels zonder al te veel poespas. Om er wat in te komen, maakte ik rustig - en mooi op tijd - een proefjurk. Ik stootte -online- op een feestelijke stof, waar ik op scherm op slag verliefd op was. De kleur paste perfect in mijn visioen, nét de kleur van een van die andere beesten ;). De stof werd voor mij afgehaald & afgeleverd en ik kreeg een koude douche. Mooi, en feestelijk, dat wel, maar eigenlijk niet zo mijn ding. Ik besloot het allemaal maar even aan de kant te leggen en me eerst te focussen op zoonlief zijn outfit. Ik had immers mijn proefjurk gemaakt, wat kon er fout gaan? - we hebben het hier over deadline min anderhalve maand, voor het geval er nog enkele ramptoeristen rondhangen #schaterlach.

408-02
408-03

Ik liet de stof links en rechts zien, iedereen verzekerde me dat de stof féést uitstraalde, dat die prachtig was! Zelf bleef ik twijfelen... Zo erg dat ik mijn voorraad doorspitte op ander feestelijk gerief - ik diepte nog een prachtige paneelstof op, helemaal mijn ding - maar die werd door mijn kritisch publiek vakkundig de grond ingeboord.
Op het moment dat ik jullie mijn testjurk toonde, vermande ik mezelf en zette de schaar in de feeststof. Omdat de stof nogal aan de drukke kant is, wijzigde ik de plooirok in een aansluitend model. Ik paste het patroon netjes aan om mijn heupen erin te laten krijgen, en terwijl ik zat te naaien, zat ik met een irritant deuntje in mijn hoofd - shine bright like a diamond kerstbal. Ongelooflijk irritant en storend, maar niet uit mijn grijze cellen te krijgen. Ik weet dat glans&glitter 'in' zijn, maar ik vrees dat ik zelf niet that kind of girl ben - ondertussen zijn we aanbeland bij deadline min zes dagen.

Ik stikte alle nepen, zette boven- en onderstuk aan elkaar en paste mijn hoogstpersoonlijke kerstbal. Feestelijk, dat wel, maar een blik in de spiegel maakte me ongelooflijk ongelukkig. "Ge steekt het in uw hoofd", zei meneer Khadetjes. In vooraanzicht viel het mee, maar een zij- of achteraanzicht, wel, dat gun ik jullie niet - in mijn chaotisch brein vergat ik mijn holle rug aan te passen op het patroon, wat immens veel plooien gaf vlak boven mijn derrière. Blij werd ik er niet echt van, maar veel tijd om gek te doen was er niet echt. Dus deadline min drie dagen tekende en knipte ik een beleg en mouwen voor de jurk. Wat kon ik anders doen?

408-04
408-05
408-06

Ik passeerde langs een stoffenwinkel en kocht me een lapje troost, eentje om een vrolijke zomerjurk uit te maken. Met mijn kerstbal in mijn achterhoofd stortte ik her en der mijn hart uit bij andere bloggende communie naaisters die hun zaakje ietwat beter getimed hadden dan ondergetekende. Toen het voorzichtig klonk van 'vrouw, ge ziet er goed uit met uw Kardashian kont' kreeg ik het duwtje in de rug dat ik nodig had. Ik besloot ter plekke dat ik me niet meer laat verleiden om stoffen te kopen die mooi maar mijn ding niet zijn, laat staan dat ik er een kledingstuk voor mezelf uit ga maken - eens zien hoe lang ik dat ga onthouden #schaterlach. Ik nam er mijn boekje bij en besloot gewoon krak dezelfde jurk te maken. Neh - voor de aanwezige ramptoeristen deadline min 2 dagen.
Het feit dat er maar een klein huizenrijtje bij stond én ik ondertussen weet wat aan te passen, trok me serieus over de streep. Ik nam de patroondelen voor de rok over, zodat ik die in de zetel kon spelden - en uitrusten, want het lijf, dat wilde niet echt mee. Tussen het feestproof maken van ons huis, nam ik links en rechts een patroondelen over en knipte ik er op los. De prinsessennaden zorgden ervoor dat het geheel vlot ineen zat, en deadline-min-veertien-uur was ik klaar en kon ik mijn voeten in de zetel leggen. Zeg nu nog eens dat de timing ietwat krap was #schaterlach.

408-07
408-08

Dossier gemaakt: Over de maten van het tijdschrift wordt vanalles gezegd, voor mezelf kan ik zeggen dat ik ondertussen al weet wat ik standaard moet aanpassen - als je kleiner bent dan mijn eigen 180 centimeters en een ander lijf hebt, zijn deze uiteraard voor jou niet nodig. Boven de buste voegde ik 2 cm extra toe - wat meestal al het probleem van te krappe armsgaten oplost en ervoor zorgt dat de voorziene rondingen ook effectief rond mijn door de zwaartekracht geteisterde rondingen zit. Tijdens het patroonovernemen werd duchtig opgemeten - tot groot jolijt van meneer Khadetjes, die dat proces altijd gewèldig amusant vindt - en ik voegde nog eens 2,5cm extra toe aan het bovenlijfje zodat het op mijn natuurlijke taille zou vallen. Door scha en schande weet ik ondertussen al dat ik beter wat teveel toevoeg, dat kan altijd nog weggestikt worden.
Ik maakte de volledige jurk in maat 42, zoals door de maattabellen aangegeven werd. Mijn teerbeminde onderkant, die past daar niet in, in dat maatje, maar door het model van de rok negeerde ik dat feit #schaterlach. Ik tekende een zestal centimeter naad aan de rok - in het tijdschrift komt die langer - maar bij het passen sneuvelde die. Het voorpand gaapt een ietsiepietsie, maar het stoorde me niet voldoende om de naden open te tornen en het teveel in te nemen. Ik neem het mee voor een volgende versie, dat is ook al iets ;)

408-09

Aan elk verhaal zijn er twee kanten, meestal kies ik ervoor om jullie slechts die ene zijde van het verhaal te tonen; het maaksel en de weg ernaar toe. Aan de andere kant van het verhaal zitten er véél foert momenten, waar het huilen me nader staat dan het lachen - en dat wil wat zeggen, want over het algemeen ga ik behoorlijk lachend door het leven. Na meer dan vijf volle maanden van protest van het lijf kreeg ik een etiket opgeplakt - een spierziekte waarbij de spieren en het bindweefsel ontstoken zijn en blijven - en blijf ik de goede en minder goede dagen aan elkaar rijgen. Goede, waar het me met veel rust erbij lukt de dagelijkse routine af te handelen en me voorzichtig creatief uit te leven.... Of van die andere dagen, waar de deur openen, een boek omhoog houden of simpelweg letterlijk het hoofd recht houden er te veel aan zijn. Het blijkt een evenwichtsoefening te zijn waar elk te veel afgestraft wordt. Dat 2016 niet mijn jaar zal worden, dat is me alvast duidelijk, maar 2017 jong, daar gà ik voor!

408-10





Stof in 2016: 12 in  - 63 uit  (14 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in5uit

donderdag 12 mei 2016

De kleur van het olifantje...


Er zat een visioen in mijn hoofd, u wellicht niet onbekend?
Het visioen, niet de binnenkant van het hoofd -uiteraard-

407-02


Ik zag beelden van een plezant feest, buiten, je kent het wellicht wel van pinterest. Een zomerse, ongedwongen dag, met een feestvarken centraal en degenen rond hem liefst zo wat assorti. Niets overdreven, maar wel allemaal mooi binnen dat ene plaatje passend. Ideaal, dacht ik! Ik nam het dierenstofje erbij en keek in de voorraad wat matchend gerief ik kon gebruiken.
Voor dochterlief viel mijn oog op een prachtige oudroze Kokka stof, met gouden druppels, helemaal de kleur van het baby olifantje. De stof zelf leek me ideaal om een Jaanu van te maken - die maakte ik al eerder, maar omwille van de iets dikkere stof dacht ik onmiddelijk aan de andere optie van het patroon, met een rok die geweldig schoon open en bol zou staan, helemaal van zijn eigen ;). Het patroon en de stof werden met de schaar aangevallen, ik stikte de plooien en de mouwen - echt, probeer het niet te begrijpen, maar ik werk in kleine brokjes en stukjes, dus de volgorde, dat is hier niet altijd volgens de regels van de kunst - en toen blokkeerde ik op de juiste kleur van paspel voor het voorpand. Ik kan je alvast vertellen dat het niet al goud is wat blinkt #zucht

407-03
407-04
407-05
407-06

Voor wie zich afvraagt of een bezoek aan de oogarts zich opdringt; geen nood, het ligt aan mij. Er is geen prachtige oudroze Kokka te zien. Of toch niet op het scherm, in mijn onafgewerkte projecten bak daarentegen ;). Toen ik het paspelprobleem eindelijk opgelost kreeg - ik vond een ongelooflijke k**substantie om mee te werken, maar wél perfect van kleur - kreeg ik het in mijn bol. Het stofje was te stijf, het visioen ontplofte in mijn gezicht en ik besloot dat dat het niet ging worden. Geen denken aan zelfs. Om maar te zeggen dat het hier niet altijd volgens plan verloopt - voor wie trouwens enige ramptoeristachtige trekjes heeft; we spreken deadline min vijf dagen.

407-07

Op het Gestikte Wijven weekend van een kleine maand terug, grabbelde Lieve nét voor vertrek nog enkele pas binnen gekomen rollen stof mee. Lieflijke bloemenstof - u weet ongetwijfeld hoe ik daarover denk; awoe voor bloemen. Correctie: paarse bloemenstof - niet dat ik daar een duidelijke mening over heb; maar paars is een ongelooflijke linksgelaten kleur in blogland; awoe voor paars dus. Ik aaide de stof, beet op mijn tanden en ging niet kopen. Niet. Ik plooide zo ongeveer een uur later en ging naar huis met de bloemenstof, voor dochterlief, voor ooit eens komende zomer.
Toen mijn visioen ontplofte, lag die stof naar mij te blinken. Sommige tekenen van het universum kunnen moeilijk genegeerd worden, ik liet de Kokka liggen voor wat ze is - die zal ongetwijfeld een érg mooie tas worden of zo - en ik zette de schaar in de lieflijke, paarse bloemenstof. Ik gooide niet alleen de stof overboord, maar koos in eenzelfde trek voor een ander patroon. Kwestie van het wat spannend te houden.

407-08
407-09

Dossier gemaakt: Ik paste dezelfde taktiek toe als bij zoonlief; er hangen meerdere Ileana jurken in de kast die voorlopig nog passen maar wellicht niet zo lang meer dus ging ik een maatje groter en tekende ik de 6 jaar uit - wat na controle niet zo fout leek, dochterlief haar borstomtrek is warempel wat groter geworden. Uit de overvloed aan opties koos ik de korte raglanmouwen en het strikkraagje - een feestjurkje vraagt om iets extra's, nietwaar? Voor de eerste keer maakte ik een volledige cirkelrok, die ik iets langer maakte dan voorzien (1,5 cm) omdat dochterlief wat lengte betreft ondertussen al bijna een 7jarige schijnt te zijn.
In de stof zitten hier en daar zilveren stukjes, die ik probeerde te accentueren door aan de mouwen met zilveren paspel te werken. Vandaar trouwens ook mijn keuze voor de stof van het kraagje ;). Aan de binnenkant voerde ik enkel het bovenlijfje in hetzelfde knalroze als sommige bloemen, wat dochterlief opnieuw deed zeggen dat ik "altijd de mooiste stofjes aan de binnenkant stop". Oh boy. Dan geeft een mens ze al eens een cirkelrok #schaterlach

Een afgewerkte jurk later - deadline min vier dagen, voor de eventueel geïnteresseerde ramptoerist - was ik tevreden van mijn beslissing. Exit de kleur van het olifantje, enter een ontploft visioen en twee van de vier gekleed. Stay tuned voor de andere twee ;).

407-10





Stof in 2016: 12 in  - 60 uit  (12 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in5uit

zaterdag 7 mei 2016

Over vét cool, écht vét cool


Ik ben de eerste om toe te geven dat je de meeste dingen zonder problemen in de winkel kunt kopen. Sommige dingen, die wil een mens echter zelf doen. Enter het communiegebeuren.

404-02

'Geen probleem, voor iemand met jouw snelheid', hoorde ik enkele keren vallen. In een normale wereld kan ik daar volmondig mee akkoord gaan... enter het lijf dat foert zei, maandenlang van foert bleef doen en van mijn normale snelheid bleef niet zoveel over. In mijn hoofd was de outfit af, in praktijk kon ik me er niet toe zetten om zelfs maar het kleinste patroondeel over te nemen. Dus besloot ik zoveel mogelijk te rusten en alle mogelijke energie -op het laatste nippertje- te richten op zoonlief van zelfmaak te voorzien - want dat was zijn antwoord op 'wat ga je dragen?' Mama zal wel iets moois maken. Wat dat iets moest worden, dat zou hem wel worst wezen.

404-03
404-04
404-05 404-06

Een duik in de stoffenkast leverde me enkele kanshebbers op voor een hemdje. Omdat het niet om ondergetekende draait, duwde ik de stapel onder zoonliefs neus en liet hem kiezen. Twijfel twijfel twijfel, maar uiteindelijk ging hij voor de dieren. Een originaliteitsprijs win ik er niet mee, met dat hemdje. Maar hé, het kind mocht kiezen.

Dossier gemaakt: begin mei kun je wat het weer betreft nog vanalles krijgen, dus koos ik voor een exemplaar met lange mouwen - hello mouwsplit. Ik greep terug naar het patroon dat voor mij het best werkt; een Theo van Zonen09, met wat meer tierlantijnjes dan ik gewoonlijk maak. Zij deed het me al voor, maar ondergetekende blokkeerde op lichtblauw als accentkleur. Over mijn lijk. Ik verfoei fletsige kleuren -  in mijn hoofd werkt dat simpelweg niet, het ligt aan mij #schaterlach. Een aantal plakken op bezochte stoffenwinkels om de juiste kleur te vinden, dat is onbegonnen werk. Veel, in die buurt zit het ergens. Uiteindelijk gaf ik lichtelijk wanhopig een lapje stof mee en kreeg luttele tijd later de ideale stof in mijn bus, meant to be, en service om u tegen te zeggen, als je 't mij vraagt! Zoonlief kreeg een Theo in maat 134, met lange mouwen en links en rechts een driehoekje. De contraststof keert terug in de paspel op de rug en als kraag - laat ons vooral even doen als dat laatste de bedoeling was. Ik ben ervan overtuigd dat ik knopen in nét diezelfde tint heb, maar die bleken onvindbaar. Ik liet los en ging voor ook passend.

405-01
405-02

De broek, dat was een ander pak mouwen. Ik had bij mijn vertrouwde patronen kunnen blijven, maar dat wou ik om verschillende redenen - voor de nieuwsgierigen onder jullie; nog anderhalve maand geduld - niet doen.Toen ik vorig jaar voor een 'geleend' kind de Morocco Pants maakte, wist ik al dat die ooit zoonliefs billen zou sieren. Op zoek naar de ideale stof voor bij het hemdje bracht me doodsimpele jeans. 'Mooie' broekstof gaat voorbij aan zoonliefs behoefte om knieën te molesteren, gekleurde jeans leek mij passend dus zocht ik niet verder dan dat. Twee serieuze lappen stof werden ingeslegen; de ene om als teststof te dienen - en tegelijk als speelbroek op de dag van de communie zelf - de andere om de rest van de outfit mee te maken.

405-03

Dossier gemaakt: ik val in herhaling, ik ben me ervan bewust. Geef mij een meetlint en een vrouwelijk lijf in handen, en ik meet het op voor u. Combineer dat meetlint met een exemplaar van het andere geslacht en het loopt gegarandeerd fout af. Stel je voor; ik meet zoonlief enkele keren op - enkele keren ja, ik ben ondertussen al geleerd van eerdere mislukkingen - en zoek zijn maat gemiddelde in de tabel. Het resultaat van die maatopname bracht me bij verschillende maten, enter testversie 1 waar het kind in verzoop. Enter testversie 2 waar het kind nog steeds kon in zwemmen. Alsof dat alles nog niet voldoende was, was ik vastbesloten dat ik een broek zonder elastiek wou... eentje op maat, met nepen en al, dàt wou ik. Uiteindelijk maakte ik maat 7j die ik nog behoorlijk wat moest innemen. Ik durfde niet kleiner maken uit schrik dat zijn heupen er niet makkelijk in en uit zouden gaan, maar achteraf bekeken -en dus voor het archief- had het best een 6j mogen zijn. Ik kan zonder twijfel zeggen dat het een van de maaksels is waar ik het tornmes standaard naast me had liggen. Nog nooit zo vaak gebruikt als deze keer trouwens, maar de broek past per-fect in mijn ogen. Zonder elastiek. Nèh. Ik geef 'm drie draagbeurten voor de knieën erdoor zitten, maar dat compleet terzijde #schaterlach

406-01
406-02

Een week voor de communie zag het er niet naar uit dat ik het kind in een hemd/broek combinatie de kerk in kon sturen... véél te koud. Plan A was een Ole, vertrouwd, mooi en passend bij het kind. Meneer Khadetjes was echter niet zo te vinden voor nen boy - een trui, voor anderstaligen -, links en recht legde ik mijn oor te luisteren aan de schoolpoort wat me leerde dat de meeste jongens strak in het pak gehesen werden. Zucht. Zo niet mijn kind. Zo niet mijn stijl.

406-03
406-04
406-05
406-06

Het kuddedier in mij wou zoonlief niet helemaal afwijkend van de norm de deur uitsturen... Om ervoor te zorgen dat het geen mini kostuumpke zou worden, deed ik een beroep op de tekenkunsten van zoonlief en het lief van de schoonzus. Met die tekeningen ging ik aan de slag om bij een vriendin de print op de stof te zeefdrukken. Het plan was ton sur ton, de pèrfecte kleur vinden bleek niet zo makkelijk maar oh, wat ben ik tevreden met wat het werd. Uiteindelijk werd het net iets donkerder dan ik in mijn hoofd had, maar de print niet tonen was gewoon zonde. Toen ik met de lappen stof naar huis reed en zoonlief ze zag liggen, trakteerde hij me op een "vét cool mama, écht vét cool" en een grijns die niet van zijn snoet te krijgen was.

406-07

Met de stof wou ik een vest maken, een eerste keer voor mij. Vorig jaar zat in de goodiebag van de gestikte wijven een Knippie waar warempel zo'n ding in stond. Deadline min tien dagen nam ik de patroondelen over en knipte met enorm veel schrik in mijn stof. Veel fouten kon ik me niet permiteren, mijn voorraad bedrukte stof was niet wat je kunt noemen 'eindeloos'. Mijn naaikunsten deed ik op door in boeken te snuisteren en op blogs rond te lezen... vergeef me mijn hoogmoed, maar tot dit project dacht ik echt te kunnen naaien. Niet noodzakelijk volgens alle regels van de kunst, maar toch, zowel van binnen en van buiten mooi afgewerkt, dat is waar ik normaal naar streef. Was ik even verkeerd. Met de handleiding raakte ik er niet, ik had bijzonder veel gezond boerenverstand en het wereldwijde web en een tornmes nodig om dit project tot een goed einde te brengen. Gelukkig is daar niets van te zien.

Dossier gemaakt: Het voordeel van patronen recycleren is dat je niet hoeft na te denken over de maat; je weet of dat in de kast nog groot genoeg is of niet. Indien te klein, maak je simpelweg een grotere maat and that's it. Na het drievoudige broekproductie had ik wat schrik om aan de vest te beginnen - ik had er simpelweg niet de stof noch de tijd voor om hetzelfde proces te doorlopen. Het kind werd -nogmaals- opgemeten, de maattabel bracht me bij een 122. Nogal gek voor mijn mini-reus van bijna 7. Ik mat na op het patroon, weifelde en twijfelde en koos uiteindelijk voor een 128, want ik las al honderden keren dat Knippie ruimt valt. Vreed ruim vind ik dat niet vallen, de vest ziet er minder ruim uit dan het exemplaar in het tijdschrift. Het zal me worst wezen, het kind was content met zijn StarWars vestje, ik kreeg een dag met een gouden randje en dat is al wat belangrijk is voor mij.

406-08
406-09





Stof in 2016: 12 in  - 56 uit  (11 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

woensdag 4 mei 2016

Scheef bekeken

Een aandachtig oog heeft al lang door dat mevrouw Khadetjes nogal 'van de jurken' is. Nogal is zelfs erg vriendelijk uitgedrukt, ik denk dat ik in mijn driejarige naaibestaan nog maar 2 rokjes maakte voor dochterlief. Het ik-moet-niet-nadenken-en-trek-dat-gewoon-over-de-kop doet de slinger hier makkelijk in de richting van jurkjes gaan. Al dat gedoe rond die rimpelrokken met elastiek, ik snapte het niet.

400-01
Stof: Coquelicot bleu (Petit Pan) - Elastiek (Madeline) - Patroon: rimpelrokjes op elastiek van mina dotter
Tot nu.
Uiteraard.
Ongelooflijk hoe ik dat gemak al die jaren scheef bekeken heb. Men neme een elastiek en een lapje stof - verbazingwekkend weinig zelfs, ook al niet goed om voorraad op te werken ;) - en werkelijk luttele ogenblikken later is er een rokje. Om mezelf het gevoel te geven dat ik ook echt iets naaide, werkte ik de rok af met een machinale blinde zoom.

400-02
400-03

Ik hoorde het vorige week nog, je kunt niet niet beïnvloeden. Zonder dat het mijn bedoeling was, kweekte ik een jurkjeskind - en een sprekend reclamebord, dat ook. Om het even waar ze komt, showt ze alle aanwezige zelfmaak en verkondigt ze hardop dat haar mama dat maakte, uit die volle kast stofjes op haar kamer. Dat laatste hoeft ze er wat mij betreft niet telkens bij te vermelden, maar het een komt nu eenmaal met het andere, zo gaat dat in het leven #schaterlach.
Het kind houdt -voorlopig- van jurken, a-lijn, met zwier, met plooien, maakt niet uit. Als het maar geen broek is. Bovenstukken zijn dus niet tot nauwelijks in de kast te vinden, waardoor ik het rokje onmiddellijk van iets bijpassends wou voorzien.

400-04
400-05

Ik zag een plezant topje en stipte dat onmiddellijk aan als dat-gaat-passen-bij-dat-rokje. Trouwe lezers weten wellicht dat ik geen combineer koningin ben. Dus al wie nu meewarrig het hoofd schudt en denk 'oh jee, dat komt niet goed', die heeft overschot van gelijk. Zowel de top als de rok vind ik prachtig, maar samen, nee, dat was het niet. Dus gooide ik de top onafgewerkt aan de kant en bleef de rok in de kast.

Iedere keer dochterlief het rokje wou aantrekken moest ik haar zeggen dat het niet ging lukken - gelukkig maakte ik er enkele, en kon ik haar met de andere versies paaien, maar zo rond de tiende keer kwam de stamp aan. Ik knipte het onderste los en stikte willekeurig plooien in het voorpand, ik wou ze vooral niet gelijk of te symmetrisch. Aan de achterkant stikte ik langs de ene zijde plooien vast over de volledige lengte, langs de andere kant stikte ik ze slechts een tiental cm vast om wat extra bewegingsruimte over te houden.

400-06 400-07 400-08

Dossier gemaakt - De rokjes maakte ik volgens de handleiding, met twee wijzigingen; ik gebruikte telkens de volledige stofbreedte - zonde om stof van 150cm in twee te knippen of een stuk over te houden - en ik gebruikte mijn spiksplinternieuwe rimpelvoet in plaats van te werken met fronsdraden - niet kunnen naaien zorgde voor een uitbreiding van het machinepark én de aanschaf van een collectie nieuwe naaivoeten #schaterlach. Wat ben ik fan van die rimpelvoet, eerlijk waar, wat een gerief! Mooie, gelijkmatige rimpels zonder gedoe met draden stikken of truukjes, zalig!!

Voor het topje vertrok ik van maat 6j van de Izzy top, een gratis patroontje van Climbing the Willow. De maattabel klopt perfect, het topje zelf zit vlot ineen. Ik gebruikte een crêpe - waar ik ooit een jumpsuit voor mezelf uit ging maken ;) - die ongelooflijk mooi valt. Ik werkte de armsgaten en de hals af met wat glitter, de voorziene knoop voor de sluiting was op het kritieke moment even zoek, dus naaide ik een haakje-oogje aan de rugsplit. Voor wie denkt "jaja, alles ging goed en toch veranderde je het patroon compleet"; dat ligt enkel en alleen omdat ik dit bloesje per se wou combineren met een rimpelrok.

Crêpe is niet - zelfs niet met een boventransport - mijn favoriete stof om om te zomen. Een ideale gelegenheid om mijn spiksplinternieuwe rolzoomvoet te gebruiken, dacht ik zo. Was ik even fout! De voet doet zijn werk perfect, maar die glibberige stof op de juiste manier in de voet krijgen, dat bleek een ander pak mouwen. Ondanks de vele proeflapjes, lukte het mij niet. Dus presenteer ik jullie met veel trots het eerste door meneer Khadetjes omgezoomde kledingsstuk - die mens bezit technische talenten die mijn petje te boven gaan of misschien heeft hij nét dat tikkeltje meer geduld. Los daarvan, hij mag dat meer doen #schaterlach

400-09





Stof in 2016: 11 in  - 50 uit  (9 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit